Ash-Shams

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا

Wash shamsi wa duhaa haa

Bij de zon en haar ochtendlicht.

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا

Wal qamari izaa talaa haa

Bij de maan wanneer zij haar (de zon) volgt.

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا

Wannahaari izaa jallaa haa

Bij de dag wanneer hij het (duister) verdrijft.

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا

Wallaili izaa yaghshaa haa

Bij de nacht wanneer hij haar (de aarde) bedekt.

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا

Wassamaaa'i wa maa banaahaa

Bij de hemel en Wie haar gebouwd heeft.

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا

Wal ardi wa maa tahaahaa

Bij de aarde en Wie haar uitgespreid heeft.

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا

Wa nafsinw wa maa sawwaahaa

Bij de ziel en Wie haar vervolmaakt heeft.

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا

Fa-alhamahaa fujoorahaa wa taqwaahaa

Hij Die haar haar zondigheid en haar vrees (voor Hem) bijgebracht heeft.

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا

Qad aflaha man zakkaahaa

Voorwaar, hij die haar (de ziel) loutert, zal welslagen.

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا

Wa qad khaaba man dassaahaa

En waarlijk verliest hij die haar bederft.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ

Kazzabat Samoodu bi taghwaahaaa

De Tsamoed loochenden in hun buitensporigheid.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا

Izim ba'asa ashqaahaa

Toen de ellendigste onder hen opstond.

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا

Faqaala lahum Rasoolul laahi naaqatal laahi wa suqiyaahaa

Daarop zei de Boodschapper van Allah (Shâlih) tot hen: "(Sla acht op) de vrouwtjeskameel van Allah en haar drinktijden."

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا

Fakazzaboohu fa'aqaroohaa fadamdama 'alaihim Rabbuhum bizambihim fasaw waahaa

Maar zij loochenden hem en slachtten haar. Toen vernietigde hun Heer hen wegens hun zonden en maakte hen met de grond gelijk.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا

Wa laa yakhaafu'uqbaahaa

En Hij vreesde de gevolgen daarvan niet.